tirsdag 28. juni 2011

DIY: Uro med over middels interessante figurar

 Me har vore sjuke. Trass ullbodyar og andre stabile ting i livet, har basillane lurt seg inn i oss, både liten og stor.

Energien er omsider på veg tilbake igjen. Då passar det seg med ein DIY som vart til no i kveldinga. Kvar gong eg ryddar i hobbykroken min, dukkar det opp skjulte depot av crafting stuff. Denne gongen fekk eg augo opp for alle dei fine papira eg har på lager. I dag vart det ein uro som vesleguten skal ha i vinduet på rommet sitt. Her i huset er me over middels interesserte i forhaustarar og pelsdyr. Difor denne litt uvanlege kombinasjonen. De som vil prøva dykk, lagar så klart uro med utgangspunkt i den figuren/tingen familien din brenn for....

Du treng:
Tjukt papir i ulike fargar.
Lim
Saks
Spiss, litt tjukk nål
Sytråd

Papiret som utgjer størsteparten av figuren, bør vere ganske stivt (nesten som kartong) og ha mønster på begge sider. Då slepp du å klippa ut to + får to fine mønster. Mine papir har ulikt mønster på dei to sidene.

1. Planlegg kva for figurar du ønskjer å ha med i uroen din.

2. Teikn figuren på eit ark og klipp ut.

3. Finn eit ark med ein passande kontrastfarge og klipp ut doble deler (fram og bakside) der du ønskjer at figuren skal framhevast (F.eks. nase og hale, som på reven). Lim desse fast.

4.Knyt saman figurane. Dersom figurane er breie (som reven), lagar festar du tråden i to hol i staden for eit (sjå biletet under). Eg tykkjer det er fint om figurane vert bunden saman ganske tett.

5.  Heng opp i vinduet eller på veggen.
Link gjerne til dette innlegget dersom du skulle finne på å testa ut denne DIYen. Lukke til!

lørdag 18. juni 2011

Ullbodyfri sone: Skåne

Ja, det viser seg (på innlegget tidlegare i veka) at ullbodymanien har slått til i andre heimar enn akkurat bare her. Men som kommentarane viste, er det som regel ein liten del av året ein ikkje treng kle seg med sauen sine prestasjonar. Og om ein ikkje finn eit slikt klima i eige land, er det jo mogleg å gå over grensa. Nemner heilt tilfeldig vår bror i aust, Sverige. Me hadde ein liten turné i Skandinavia sist veke, og då møtte me definitivt på ei ullbody-fri sone i Skåne (Sør-Sverige). Viser nokre bilete frå denne herlege landsdelen som baud på 25-30 grader og skyfri himmel (Ei problemfri tid, som Bjørn Eidsvåg ville ha sagt). Me hadde base i den gamle universitetsbyen Lund. Kjempefin. Og kjekke butikkar, for dei som skulle vere interessert i slikt.

Me reiste på dagstur til den vesle øya Ven, som ligg i sjøen mellom København og Skåne. Ei mini-øy full av kunsthandverkutsalg og restaurantar. Me satte bilen igjen på fastlandet og brukte timane på øya til å vandre rundt i det koselege miljøet. Det var óg sykkelutleige med alle moglege typar syklar: Vanlege syklar, tandemsyklar, syklar med barnesykkel hekta på bak, sykkel med lasteplan og sykkel med barnetralle. Noko for ein kvart situasjon, med andre ord. Det får me prøva ut neste gong. Og då vil me overnatta. Det fanst fine mange overnattingsplassar.

I Skåne finst det mange storslagne slott. I alle fall samanlikna med eit nøkternt norsk Sør-Vestland. Me var innom to av dei. Koseleg å ete piknik i slike fine hagar! Så kan ein gløyme plenen heime, for ei stund... (Ps: Takk for god vannehjelp av ute- og inneplanter, dersom du les no!)

På tampen her må eg visa det fine hotellet me sov på fyrste natta i Sverige. Tanum gjestgiveri heiter det, og det skal visstnok vere det eldste hotellet i Sverige. Det ligg kun ein halvtime kjøring sør for Strømstad (altså ikkje Skåne, men fint likevel...).


 Dette var altså eit forsøk på å smitte de andre med Skåne-basillen. Funka det? Fortsatt god helg og evt. planlegging av ferie!

fredag 17. juni 2011

Pdf pattern party hos Sarah London denne veka!

Alle bilete henta frå www.sarahlondon.wordpress.com

Hekling er óg gøy. Har lenge fylgd bloggen til ei hekledame i Australia. Sarah London. Det er sikker fleire av dykk som kjenner til henne. Ho gjev ut oppskriftsheftet Hip to hook i digital utgåve med jamne mellomrom.

Har faktisk aldri kjøpt oppskrifter frå henne, sjølv om eg har vore veldig på nippet nokre gonger. Det svake ankepunktet har vore at eg ikkje visste kor mykje ein Australsk dollar var... Oppdaga i går at Sarah London har Pdf pattern party denne veka, kor ein kan kjøpe 10 enkeltoppskrifter for 10 Australske dollar. Dersom du ynskjer 20 oppskrifter, blir det 20 AUD. Enkel matematikk som sjølv ein lærar kan forstå. Dette er med andre ord eit veldig godt tilbod. Til vanleg ser eg at oppskriftene kostar ca. 5 AUD.

Det fungerer slik at ein sender ein e-post med  dei oppskriftene ein ønskjer. Deretter får du tilsendt eit money request frå henne via Paypal. Når dette er registrert, skal oppskriftene koma hoppande inn i innboksen som søte kenguruar frå Down Under. Dette har eg altså gjort. Gledar meg til å setje i gang! Eg trur oppskriftene kan brukast som inspirasjon og utviklast vidare til det eg måtte få lyst til å lage.

Sidan eg er queen of restegarn, blir kjøpet rettferdiggjort med at eg kanskje kan få brukt opp noko av realkapitalen som ligg i korgene på loftet.

Og no har eg forresten funne ut at 10 AUD er ca 59 NOK, så då kan du rekna sjølv kor mykje 1 AUD kostar i norske ;)

onsdag 15. juni 2011

Ullbodymani og litt om å halde seg på matta med lange vrangborder


I dag feirer me ny leikematte. Små føter får betre feste på den enn på den harde parketten. Skal sjå at det kjem til å bli strikka nokre masker på golvet der. Semi-leiking og semi-strikking må vel gå godt i hop? Sjøl om kalendaren viser sommartid, er ull frå innerst til ytterst aktivt i bruk på litlemann. Ei Olala-smekke varmar og i halsen + tek i mot det som måtte komme av spontane væsker og andre interessante matrester.

Eg trur eg har fått meg ein ny hobby i det siste halvåret, nemleg å kjøpe ullbodyar. Ingen ting er så kjekt som når ein gjer eit varp på slikt salg! (Akkurat salgsgleda kan nå funke på andre klede óg, då....Enkelte ting er kronisk). Andre som kjenner det slik i forhold til ullbodyar?

Haustgensaren som pryda øvste delen av denne bloggen i heile fem veker, er godt i bruk. Det same er strikkebuksa frå boka Myk start. Huskar ikkje så mange harde fakta om ho (som str. og slikt), men veit at ho er strikka i alpakka. Likar fargen så godt. Har også passa lenge. Fyrst var ho skikkelig posete og varte og rakk heilt opp under armane. (SØTT). No er ho mest som ein nikkers når aktiviteten på golvet går for fullt. "Alt har sin tid", seier blant anna H.K.H. Mette Marit

Dagens tips til all strikking, gensrar som bukser, er å alltid strikka vrangbordene eit par cm lenger enn det oppskrifta seier. Alt for at levetida skal forlengjast! Sauer går jo óg med ull om sommaren har eg sett.

tirsdag 14. juni 2011

Tilbake


Takk og lov for at det ikkje finst ein streng bloggelærar med markerte briller langt nede på nasa som registrerer fråveret i blant oss! Då hadde eg nok blitt utvist etter denne gode pausen. Hadde sikkert fått både prikkar og strekar i merknadsboka, eller kva no det heiter i dag. Men ein hobby må forbli ein hobby. Dersom det vert ei plikt, på linje med å ta ut av oppvaskmaskinen, har blogginga liten verdi. For meg i alle fall. Men no er eg her.

I dag viser eg ei barselgåve som er strikka til ei lita jente som såg dagens lys for omlag ein månad sidan. Nøstebarn er og blir genialt. Eg er no berre hekta på både oppskrifter, garn og klede. Denne gongen vart det ein blå selekjole i str. 6 mnd. Som lita var favorittfargen min blå, medan dei andre jentene sverga til rødt og rosa. Slik er det framleis, tydelegvis.