Pom poms united

Me får ta det som eit godt teikn at det er/har vore stilt her inne. Me får seie det slik at me i haust har andre ting å drive med enn å henge timevis på nettet og blogge. Litlegut har runda året. Det er over ein heil månad sidan faktisk. Me gira på med to selskap midt i ei travel veke. Note to self: Legg selskapa til ei helg neste år... Det vart svensk fargetema med rutepapir på bordet og pom poms i taket.Vitskapen om pom poms er eit forholdsvis nytt fenomen her i heimen. På youtube ligg det ørten videosnuttar om korleis dei lagast. Blant anna denne. Minuset med å ha pom poms over bordet, er at ein ikkje kan ha høge lys tent under... Eller teoretisk sett kan ein jo, men me vil heller ha selskap enn å slokke brann.

Bill.mrk: Bamse søkjer full merksemd

Denne karen har flytta inn i huset. Kom inn som lange Drops Paris-trådar, men jammen meg har han fått knytta seg saman til ein liten kropp. Det likevel er ikkje så lenge han får sitje i vindauge og følgje med på det dynamiske nabolaget. Han skal pakkast inn og koma ut igjen i heimen når litlemann fyller 1 år om ikkje så mange dagane. Eg håpar at dette kan bli favorittbamsen (i staden for den "flyssa" han har no). Med denne kan me jo laga klede slik at han kan bytta stil i ny og ned. Det er litt verre med "flyssa" som kun er eit bamsehovud festa på ein klut.... Nokon som har erfaring med sauehald? Dersom ein sau har trillingar og ein sau som kun har eit lam, kan ein prøva å få den sauen som har tre til å adoptera vekk eit til han med med det eine. Denne prosessen med å "vengje under" inneber å få adoptivlammet til å lukte slik at sauen blir lurt til å tru at det er sitt eige.

Eg er enno i tenkjeboksen om korleis eg skal få same innbarka lukt i denne bamsen som i den noverande flyssefavoritten... Tips?

Litt fakta på tampen:
Pinne: 4,5 (sokkepinnar)
Garn: Drops paris, ganske nøyaktig to nøster
Oppskrift: Isbjørnen Otto, kjøpeoppskrift på Ravelry
Comment: Så godt som ingen montering. Bra!

....Then we take Berlinnn

Sidan sist har dette hendt: Kamera har vore på reparasjon, eg har vorte student og me har vore på ferie i Berlin.

Alt utanom det midterste er no i boks, fullført og i orden. Studielivet strekk seg naturleg nok over heile hausten. Utfordring å få til å vere både fulltidsstudent og fulltids stay-at-home-mum. Men alt går på eit vis, og kveldane har i det siste blitt brukt meir til lesing og oppgåveskriving enn til kvalitetstid med strikkepinnane. Litt har det vel blitt. Kjem ikkje på noko akkurat nå (...dårleg teikn). Det eg veit, er at eg har ein søt ein, som heng fast i bambuspinnar nr. 4,5. Han manglar øyre og ein arm. Vent og sjå!

Bilda overfor er frå Berlin, kjekkaste storbyen i Europa. Har vore der fire gonger no (3 gonger på langhelger). Denne siste vart oval i begge ender. Gøy for store og små! Turen vart bestilt rundt ei halv veke før me reiste. Akkurat det trur eg kan karakteriserast som rimeleg impulsivt... Eg koste meg med Balzac coffee på kvart gatehjørne. Me leide blant anna syklar i Potsdam og susa gjennom flotte parkar med store slott. Anbefalast. Sykkeltralle til minstemann hadde dei òg.

Eg hadde tenkt meg innom stoffbutikken til Frau Tulpe, men det vart det dessverre ikkje til. Jaja, så lenge Norwegian har direkterute frå Sola til Berlin, er det vel berre å slå til igjen.

Verdas søtaste selebukseoppskrift: On the Go-verall

Ravelry er og blir eit utømmeleg hav av fine oppskrifter. På under ei veke har ein On the Go-verall blitt prestert ut av forholdsvis tjukke pinnar. Herleg når ting går fort! Og eg har ikkje direkte sete 24-7 og strikka. Eigaren av dei nye buksene er vel heller han som me brukar tida på. Alt skal sjekkast ut, vaskemaskinen inkludert.

Litt facts:
Selebuksa er strikka i Drops Nepal (blanding av ull og alpakka - trur garnet passa ganske så godt til oppskrifta.). Brukte pinnee nr. 5,5. Til str. 12-18 mnd brukte eg 5 nøster. Buksa finst i størrelsar frå nyfødd til 3 år. Og det beste av alt - oppskrifta er gratis (free ravelry download). Eg har strikka selane litt lange, slik at eg kan flytta knappane når det trengs. Føreløpig kan rillekanten nedst vere oppbretta. Då har me nokre centimeter å gå på den vegen òg. Kjekt det. Tida står jo liksom ikkje stille.

Som hjelp til å forstå oppskrifta (som er på engelske), brukte eg denne sida.

Takk til dama (mest sannsynleg...) som har delt denne fine oppskrifta med oss alle! Eg er kjempegira på å strikka fleire, gjerne i friskare fargar. Knappane er sponsa av ei forenings-/barseltreffvenninne. Takk for djupdykket i farmorknappane dine!!

Duskehue til ein liten ny ven

Litletassen har testa ut ei hue for meg. Han måtte liksom sjekka om ho funka i oppoverbakke. Trapper er tingen for tida. Kjekt med trappegrinder (dersom ein hugsar å lukke dei att...) Mottakaren er ein nesten-namnebror som er hakket yngre (og mindre). Veldig søt type, etter det eg har sett på bilete. Hua er av typen lettstrikka babylue  i ullsilke frå Nøstebarn.

Fadderbarnet vårt har det best (?) med MILOvest

På ei Ravelry-runde tidlegare i sommar, kom eg over Milovesten. Eg var ute etter ei gåve til ei god jente som skulle fylle to år no i august. Og i haugane mine med garn, var det ikkje vanskeleg å finna ein fin fargekombinasjon både eg (og forhåpentlegvis det søte fadderbarnet mitt) kunne leve med. Eg skippa altså mønsterfletta og satsa på fargemønster i staden. Er godt nøgd med det. Ein får håpe at eg ein annan gong får "giren" til å følgje mønsteret til punkt og prikke. Oppskrifta inneheld framgangsmåte på vestar frå str. nyfødd til 6 år, så her er det mogleg å kle opp alt og alle som ikkje har vore borti Kunnskapsløftet (ja, seksåringane er vel einaste unntaket, då). På grunn av garntjukkelse og dermed óg tjukkare pinnar (tippar 4,5), vart 9 mnd-oppskrifta tilsvarande 2 år. Vesten er no kome rette vedkommande i hende. Satsar på suksess i barnehagelivet!